اَدَاپِتِی گِلتِت… مامّا

با ویژگیِ شوخ‌طبعی و دقتِ خود، فیلمسازِ تجربیِ «بری لِری گوتهاِم» این‌جا سبکِ تدوینِ شهودیِ خود را بر تصاویرِ جمع‌آوری‌شده در سفرهایش به جمهوری دومینیکن اعمال می‌کند. تأکیدِ فرمیِ گوتهاِم بر تکرار و شکاف‌های میان صدا و تصویر در اینجا به‌عنوان روشی برای بازتابِ اجتماعی واکنش می‌دهد (با مونتاژِ قطبی که عناصرِ آیینی را منعکس می‌کند و درعین‌حالِ نمایِ اتنوگرافی را بی‌ثبات می‌سازد). این اثر نسبتاً نادیده‌مانده پیش‌زمینه‌ای برای تلفیقِ امروزیِ خارج از سنتِ آوانگارد و فیلم‌سازیِ اتنوگرافیک است و همچنان چالشِ قدرتمندی علیهِ قواعدِ مستند ارائه می‌دهد.