خواندن سبک نور

سطح تختخواب آغشته به خون نشانگر یک جرم است. پس از جریان بی پایان کلمات در ابتدای فیلم، همه تصاویر بسته و سوالات بیشتری مطرح می شوند. آیا اصلاً در تختخواب خون وجود دارد؟ فاصله بین دیدن و یقین چیست؟ اگر جرمی انجام شده باشد، «او» همچنان قربانی می‌شود. چگونه می توان چنین جرمی با این پیچیدگی و پیوستگی را «حل کرد»؟ صدا به دنبال شواهد می‌گردد، آنها را می‌بیند، می‌خواند و دوباره می‌خواند تا کلمات و حروف با اضطراب شبانه شبانه به هم پیوسته و به ساختار زبان بند نمی‌گردند.