خانه

نام او دل است — نامی که مانند یک حرف به نظر می‌رسد و زن جوانی آشکارگرایانه را نمایندهٔ نسل خود می‌کند؛ نسلی که با امکانات جهان، جهانی‌شدن و جریان دیجیتال غرق است. لیسبون وعدهٔ آزادی، استقلال و زندگی پرانرژی است؛ اما معنا پرسشی است که زندگی روزمره را دستخوش تردید می‌کند: آیا من با کس دیگری خوشبختم یا خانه را در جای دیگری می‌نگرم؟ وقتی خانه دیگر مانند خانه به نظر نمی‌رسد، جست‌وجو به یک روال تبدیل می‌شود. هنگامی کهEl پس از جدایی با Kay آشنا می‌شود، داستان آن‌ها آغاز می‌شود. زمان، فضا و احساسات در «بان» فرو می‌ریزند و لیسبون را با بانکوک و گذشته را با حال مخلوط می‌کنند.