پدرم پادشاه من

پدر قهرمانانهٔ متوسط العمر سِین بو، پسری در بیست‌ها، اما آرام، و پدری قبرسیتی که به کار پسرش و زندگی عاطفی‌اش اهمیت می‌دهد، ژائو شیکوفو به دنبال کار برای پسرش می‌گردد، اما در عین حال به وظایف مهمشان در «کمیته رقص میدان» نیز می‌پردازد. پس از ماجراهای گوناگون، پدر برای اثبات خود، پسرش را تشویق می‌کند تا در دورهٔ سربازی شرکت کند... تجربهٔ کار دست‌نخورده، اما در عین حال برای فرار از عشق، دور از چشم تماشاگر است؛ یکی از صحنه‌های کنایه‌آمیز از امید و مبارزه ارائه می‌دهد.