کویلینو

اولین فیلم رنگی گلیزر، آخرین همکاری او با همکلاسی قدیمی‌اش، خورخه پرلران، بود که رویکردی کمتر جنجالی برای مستند کردن فقر را ترجیح می‌داد. کویلینو به وابستگی روستاییان کوردوبا به راه‌آهنی می‌پردازد که مشتریانی از شهرها برای آن‌ها می‌آورد و احتمال قریب‌الوقوع بسته شدن این مسیر را به تصویر می‌کشد.