خط داستانی
دکتر خوزه ریزال از سالهای ۱۹۹۲ تا ۱۸۹۶ در دادیتان تبعید بود. این چهار سال آخر زندگی او بود. دادیتان مانند قفسی زیبا برای او بود که در آن زندانی شده بود. دیر یا زود او با وجود مشکلات، ذهن خود را از دست نداد و در آنجا نیز به مطالعه و کشف چیزها ادامه داد و با دوستان، علمای و پزشکان خارج از کشور به گفتگو مینشست.