خط داستانی
فیلم کوتاهی درباره رابطه بین دختر بومی و مادر سفیدپوست او. دختر اکنون تنها مراقبت کننده از مادر در حال مرگ است و به مکانهای دوردست رویا میکند؛ نگاه ترسان در چشم او از چیزی که میشد وجود داشت نشات میگیرد. خواننده مشهور بومی، جیمی لیل، ترانه «تلفن سلطنتی» را میخواند و حضور مسیحیت و نقش آن در پذیرش مردم بومی را یادآوری میکند. صحنه نهایی دختر را در وضعی جنینی کنار مادر در حالی که گریه میکند نشان میدهد. پذیرش، در نتیجه، به عنوان دردی است که هم دختر بومی و هم مادر سفیدپوست آن را تجربه میکنند.
