خط داستانی
این فیلم به مالارمه ادای احترام میکند و نه تنها بر اهمیت ادامهدار آثار او تأکید میکند بلکه ابهامات ادبی آن را با ابهامات سیاسی و سینمایی خود مواجه میسازد. به طور کلی، فیلم نمیتواند سادهتر باشد: این فیلم قرائتی از یکی از مشهورترین و پیچیدهترین شعرهای مالارمه را ارائه میدهد (این آخرین اثر منتشر شده او در زمان حیاتش بود که در سال 1897 منتشر شد، یک سال قبل از مرگش) و معادل سینمایی برای آزمایش اصلی نویسنده با تایپوگرافی و چیدمان پیشنهاد میکند، با اختصاص دادن کلمات به نه گوینده مختلف، جدا کردن هر گوینده از دیگری در حین صحبت و استفاده از وقفههای کوتاه برای مطابقت با فضاهای سفید در صفحه اصلی.
