Marjolène Morin (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۵۳) که به طور حرفه ای با نام Marjo شناخته می شود، خواننده و ترانه سرای کانادایی اهل کبک است. مورین در مونترال، کبک به دنیا آمد و بزرگ شد. او به عنوان مدل و ویراستار برای مجله مد مادام و مدیر کلوپ جاز مونترال L'Air du temps کار کرد و در دو موزیکال توسط فرانسوا گای انتخاب شد. او در سال 1979، دو سال پس از شروع گروه توسط پیر هارل، به گروه Corbeau پیوست. پس از انحلال کوربو، اساو «مرا لمس کن» را نوشت و ضبط کرد، آهنگ موضوعی برای فیلم یک زن در حال حمل و نقل (La Femme de l'hôtel) که در سال 1985 جایزه Genie را برای بهترین آهنگ اصلی دریافت کرد.

او اولین آلبوم خود را با نام Celle qui va در سال 1986 منتشر کرد. یکی از اولین کنسرت های او برای تبلیغ آلبوم در انتشار اولیه آن به عنوان افتتاحیه برای ارتا کیت بود، اما یک کنفرانس مطبوعاتی برای تبلیغ کنسرت زمانی که کیت موهای مورین را کشید و شراب در او ریخت، با جنجال به پایان رسید.دامان این آلبوم در نهایت بیش از 250000 نسخه فروخت، توسط انجمن صنعت ضبط کانادا گواهی دو برابر پلاتین دریافت کرد و برنده سه جایزه فلیکس شد. یکی از منتقدان در آن زمان نوشت که نمایش صحنه او آنقدر برق تولید می کند که او معادل موسیقی جیمز بی است. این آلبوم متعاقباً در فرانسه تحت عنوان Amoureuse منتشر شد و با تور اروپا تبلیغ شد.

در سال 1988، او در اینفلوئن Gerry Boulet ظاهر شدآلبوم Tial Rendez-vous doux، به عنوان خواننده دوئت در آهنگ "Les Yeux du cœur".

او با Tant qu'il y aura des enfants در سال 1990 ادامه داد. این آلبوم دوباره در کبک موفق شد. علاوه بر تک‌آهنگ‌های موفق «À bout de ciel» و «Je sais, je sais»، این آلبوم شامل آهنگ انگلیسی زبان «Crazy Notions» بود. او برنده چهار جایزه فلیکس برای آلبوم شد، از جمله بهترین آلبوم راک و بهترین آهنگ برای "Je sais, je sais". آلبوم دوباره CE بودپلاتین دوبل تصحیح شده برای فروش بیش از 200000 نسخه.

او در سال 1995 با آلبوم Bohémienne بازگشت. این آلبوم در اکتبر 1995 گواهی پلاتین را دریافت کرد، جوایزی را از SOCAN برای تک‌آهنگ‌های "Bohémienne" و "Trop d'amour" به دست آورد و در جوایز جونو در سال 1996 نامزد جایزه جونو برای بهترین آلبوم فرانسوی زبان در سال 1996 شد.

او آلبوم های Bootleg Blues را در سال 1988، Sans retour در سال 2001 و Turquoise را در سال 2005 منتشر کرد. در سال های 2009 و 2010، او منتشر کرد.ویرایش آلبوم های Marjo et ses hommes, Vol. 1 و Marjo et ses hommes, Vol. 2، که شامل آهنگ هایی از تمام دوران حرفه ای او بود که به تازگی به صورت دوئت با چندین خواننده مرد از جمله مارتین دشان، جاناتان پینشو، یان پررو، اریک لاپونت، ریچارد سگوئن، ریچارد دژاردین، ماریو پلچات، ژیل ویگن، دان بیگراس و لوکر د لاروچلی ضبط شده بود. جلد دوم همچنین شامل ضبط اصلی "Les Yeux du cœur" بودch قبلاً در یکی از آلبوم‌های مارجو موجود نبود. او از جلد اول آلبوم جدیدی از مواد منتشر نکرده است. 2، اما به اجرای گاه به گاه اجراهای زنده ادامه داده است، اخیراً در کنسرت روز سن ژان باپتیست در سال 2017 در دشت آبراهام در شهر کبک.

در سال 2016، او اولین نقش بازیگری خود را در فیلم خانواده اول (Chien de Garde) به کارگردانی سوفی دوپو ایفا کرد.